وبلاگی برای دوست‌داران کامپیوتر
مبانی شبکه ۵
چهارشنبه ۱٧ آبان ۱۳۸٥ ساعت ٢:۳٤ ‎ق.ظ | نوشته ‌شده به دست علی اسماعیلی | ( نظرات )
توپولوژی گذرگاهی (خطی یا BUS)

اولین نوع توپولوژی شبکه گذرگاه نامیده میشود که در آن ناد ها در یک خط به هم متصل شده اند. توپولوژی معمولاً در مورد LAN ها کاربرد دارد. کلید شناخت نحوه کار این همبندی این است که کل شبکه را بصورت یک کابل منفرد فرض کنیم که یک ناد به کابل متصل شده است و بدین ترتیب میتواند پکت هایی را که در حال تبادل روی شبکه هستند، ببیند.
در همبندی گذرگاهی، هر ناد روی شبکه میتواند هر پکتی که روی کابل در حال جابجایی است را ببیند. هر ناد پکت را بررسی میکند تا تشخیص دهد که آیا پکت متعلق به اوست یا نه. اگر اینچنین باشد، ناد پکت را دریافت میکند. درغیر اینصورت، ناد پکت را نادیده میگیرد. بدین ترتیب، هر کامپیوتر میتواند به داده هایی که برایش فرستاده شده پاسخ دهد و سایر داده ها را نادیده بگیرد.
اگر کابل در همبندی خطی قطع شود، شبکه به دو قسمت مجزا تقسیم میشود. هر قسمت کار خود را بطور معمول ادامه میدهد، ولی سیستم های یک سمت قطعی نمیتوانند با سیستم های سمت دیگر ارتباط داشته باشند.

توپولوژی ستاره ای (Star)
در همبندی ستاره ای، هر ناد شبکه به ابزاری مرکزی بنام هاب یا سویچ متصل است. همبندی های ستاره ای نیز معمولاً در LAN ها مورد استفاده قرار میگیرند.
اگر کابل در این توپولوژی قطع شود، فقط نادی قطع میشود که به آن کابل متصل است و از شبکه خارج میشود. ناد های دیگر بدون توقف به کار معمول خود ادامه میدهند.
نکته دیگری که باید به آن دقت کنید، تفاوت فنی میان هاب و سویچ است. با بیان ساده، هاب هیچ اطلاعاتی درباره ابزار متصل به پورت هایش ندارد. پس هنگامی که یک کامپیوتر به یک هاب متصل میشود، کامپیوتر پکتی را به هاب میفرستد تا هاب آنرا به کامپیوتر مقصد برساند. هاب نیز یک کپی از آن پکت به تمام پورت های خود ارسال میکند. در مقابل، سویچ دقیقاً میداند که کدام وسیله به کدام پورت متصل است. در نتیجه، وقتی سویچ پکتی را دریافت میکند که متعلق به کامپیوتر خاصی است، آنرا دقیقاً به همان پورتی میفرستد که کامپیوتر مورد نظر به آن متصل است.
در واقع، فقط شبکه هایی که از سویچ استفاده میکنند، دارای توپولوژی ستاره ای واقعی هستند. اگر شبکه از هاب استفاده کند، شکل فیزیکی ستاره ای برای توپولوژی وجود دارد، در صورتیکه همبندی واقعی آن خطی است. علت امر این است که هنگامی که یک هاب مورد استفاده قرار میگیرد، هر کامپیوتر روی شبکه تمام پکت هایی را که بین سیستم ها ارسال و دریافت میشوند، می بیند که از این لحاظ دقیقاً مانند توپولوژی خطی عمل میشود. در یک همبندی ستاره ای واقعی، هر کامپیوتر فقط پکت هایی را میبیند که مخصوص آن سیستم فرستاده شده اند و پکت هایی را ارسال میکند که فقط مخصوص یک سیستم خاص میباشند.

گسترش ستاره ها
فیزیکدانها میگویند که عالم همواره در حال گسترش است، و سرپرستان شبکه نیز گفته آنها را تایید میکنند. یک همبندی ساده خطی یا ستاره ای فقط برای شبکه های کوچک مناسب است که حدود یک دوجین کامپیوتر دارند، ولی شبکه های کوچک روزی رشد کرده و بزرگتر خواهند شد و کامپیوتر های بیشتری به آنها اضافه خواهد شد. برای شبکه های بزرگتر، از همبندی های پیچیده تری استفاده میشود که ترکیبی از ستاره ها و خطوط است.
برای مثال، یک گذرگاه میتواند چندین ستاره را بهم متصل کند. در چنین موردی، دو یا چند هاب یا سویچ به هم با استفاده از گذرگاه متصل میشوند. هریک از این هاب ها یا سویچ ها نیز مرکز ستاره ای هستند که چندین کامپیوتر به آنها متصل است. این نوع شبکه بندی معمولاً در ساختمان هایی مورد استفاده قرار میگیرد که دو یا چند گروه کاری مختلف دارند. گذرگاهی که سویچ ها را به یکدیگر متصل میکند، ستون فقرات (BackBone) شبکه نام دارد.
روش دیگر برای گسترش توپولوژی ستاره ای، استفاده از تکنیکی بنام Daisy Chaining میباشد. هنگام استفاده از روش Daisy Chaining، هاب یا سویچ طوری به هاب یا سویچ دیگری متصل میشود که گویی یکی از ناد های ستاره است. سپس، هاب دوم یا سویچ دوم، بعنوان مرکز ستاره بعدی انجام وظیفه میکند.

برچسب‌ها:

 
لینک دوستان
دیگر موارد