وبلاگی برای دوست‌داران کامپیوتر
مبانی شبکه ۸
چهارشنبه ۱٧ آبان ۱۳۸٥ ساعت ٤:٢٥ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست علی اسماعیلی | ( نظرات )

شناخت استاندارد ها


یک استاندارد، توافقی بر اساس یک پروتکل است. در روزهای آغازین شبکه های کامپیوتری، هر سازنده کامپیوتر پروتکل های شبکه بندی مختص خود را ایجاد میکرد. در نتیجه، امکان ترکیب قطعات از سازندگان مختلف در یک شبکه وجود نداشت.


بنابراین استاندارد ها بوجود آمدند. استاندارد ها پروتکل های تعریف شده در مقیاس صنعتی هستند که به یک سازنده خاص محدود نمیشوند. با پروتکلهای استاندارد، میتوانید قطعات ساخت سازندگان مختلف را با همخوانی کامل استفاده کنید. تا زمانی که قطعه ای از استاندارد های خاص پیروی کند، میتواند درون شبکه قرار گرفته و کار کند.


سازمانهای بسیاری در رابطه را تهیه استاندارد های شبکه بندی فعالیت میکنند که پنج سازمان از مهمترین سازمانهای استاندارد سازی را معرفی میکنیم :


- انستیتوی استانداردهای ملی امریکا (ANSI) : سازمان رسمی استانداردها در ایالات متحده.


- انستیتوی مهندسی الکتریک و الکترونیک (IEEE) : سازمانی بین المللی که چندین استاندارد کلیدی شبکه را منتشر کرده است. استاندارد رسمی برای سیستم شبکه بندی اترنت که بطور رسمی IEEE 802.3 نام گرفته است، از این جمله میباشد.


- سازمان بین المللی استاندارد سازی (ISO) : تشکیلاتی متشکل از بیش از 100 سازمان استانداردسازی از سطح جهان.


- نیروی کاری مهندسی اینترنت (IETF) : سازمانی که مسئول پروتکلهای کاربردی اینترنت میباشد.


- کنسرسیوم وب (W3C) : سازمانی بین المللی که کنترل کننده ایجاد و توسعه استاندارد های وب است.


ANSI : www.ansi.org
IEEE : www.ieee.org
ISO : www.iso.org
IETF : www.ietf.org
W3C : www.w3c.org


هفت لایه مدل مرجع OSI


OSI در دنیای شبکه های کامپیوتر بعنوان ارتباط بینابین آزاد سیستم ها شناخته میشود. مدل OSI مفاهیم مختلف شبکه های کامپیوتری را به هفت لایه مجزا تقسیم میکند. این لایه ها در واقع مانند لایه های پیاز هستند : هر لایه دربر گیرنده لایه زیرین است و جزئیات آنرا از سطوح بالاتر مخفی میکند. مدل OSI از جهت دیگری نیز به پیاز معروف است. چون باید برای دیدن لایه های درونی تر آنرا بشکافید، اشکتان را در خواهد آورد!


مدل OSI یک استاندارد شبکه بندی مانند اترنت یا توکن رینگ نیست. در عوض، مدل OSI چارچوبی است که استاندارد های مختلف شبکه در آن قرار میگیرند. مدل OSI نشان میدهد که چه مفاهیمی از هملکرد های شبکه با چه استاندارد های سازگاری دارند. پس، در عمل، مدل OSI، نوعی استاندارد استانداردها است.



1 - فیزیکی

Physical : در مورد ساختار کابل ها و ابزار هایی مانند تقویت کننده ها و هاب ها اعمال مدیریت میکند.


2 - اتصال داده

Data Link : آدرس های MAC خاص هر ناد در شبکه را ایجاد میکند و مفهوم پکت را برای ارسال از طریق لایه فیزیکی، فراهم میکند. بریج ها و سویچ ها از دستگاه های این لایه میباشند.


3 - شبکه

Network : مسیردهی داده ها در بخشهای مختلف شبکه را در اختیار دارد.


4 - انتقال

Transport : انتقال مطمئن داده ها را تضمین میکند.


5 - نشست

Session : جلساتی بین برنامه های کاربردی شبکه ترتیب میدهد.


6 - نمایش

Presentation : داده ها را طوری تبدیل میکند که سیستم هایی که از قالب های مختلف داده استفاده میکنند، بتوانند به تبادل اطلاعات بپردازند.


7 - کاربردی

Application : به برنامه های کاربردی این امکان را میدهد تا از شبکه درخواست سرویس کنند.



سه لایه اول را گاهی لایه های پایینی نیز مینامند. این لایه ها با مکانیک نحوه ی ارسال اطلاعات از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر روی شبکه سروکار دارند. لایه های 4 تا 7 نیز گاهی لایه های بالایی نامیده میشوند. این لایه ها با نحوه ارتباط برنامه های کاربردی از طریق رابط های برنامه نویسی کاربردی با شبکه سروکار دارند.


نکته : هفت لایه مدل OSI به نوعی نگاه صحیحی به نحوه کار پروتکل های شبکه میباشد. در دنیای واقعی، پروتکل های واقعی شبکه، مدل مرجع OSI را دنبال نمیکنند. دنیای واقعی همیشه به هم ریخته تر از حالت دلخواه است. با این حال، هنوز مدل OSI نمایی کارآمد از نحوه کار شبکه ارائه میکند.


برچسب‌ها:

 
لینک دوستان
دیگر موارد