وبلاگی برای دوست‌داران کامپیوتر
مبانی شبکه ۱۶
جمعه ۱٧ آذر ۱۳۸٥ ساعت ٤:٤٧ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست علی اسماعیلی | ( نظرات )

لایه نشست

لایه نشست، جلساتی بنام نشست را بین دو وسیله شبکه شده بوجود می آورد. یک نشست، تبادل انتقالات بر مبنای ارتباط بین دو وسیله است. هر یک از انتقالات توسط پروتکل لایه انتقال کنترل میشوند. خود نشست توسط پروتکل لایه نشست مدیریت میشود.

یک نشست منفرد میتواند شامل تبادلات فراوانی از داده با بین دو کامپیوتر دخیل در نشست باشد. پس از اینکه یک نشست بین دو کامپیوتر ترتیب داده شد، این نشست تا زمانی که سیستم ها با اتمام آن موافقت کنند، پایدار خواهد ماند.

لایه نشست، اجازه برقراری سه نوع انتقال را صادر میکند :

-          Simplex : در این حالت، داده ها فقط در یک جهت حرکت میکنند.

-          Half Duplex : در این حالت، داده ها در هر دو جهت حرکت میکنند ولی در هر لحظه فقط در یک جهت. یا رفت یا برگشت. 

-          Full Duplex : در این حالت، داده ها در آن واحد میتوانند هم در جهت رفت و هم در جهت برگشت حرکت کنند. 

نکته : در عمل، فرق بین لایه های نشست و نمایش و کاربردی بسیار کمرنگ میشود و چند پروتکل معمول در این لایه ها جاری میشوند. برای مثال، SMB (پروتکل مدیریت قطعه سرور که اساس اشتراک فایل در ویندوز است) در هر سه لایه کار میکند.

لایه نمایش

لایه نمایش مسئول نحوه ارائه و نمایش داده ها به برنامه های کاربردی است. بسیاری از کامپیوترها، از « کدهای استاندارد امریکا جهت تبادل اطلاعات (ASCII) » برای نمایش داده ها استفاده میکنند. برخی کامپیوترها مانند مین فریم های IBM، از سیستمی متفاوت بنام « کد تبادلی توسعه یافته مبنای ده کد دهی شده بصورت دودویی (EBCDIC) » بهره میبرند. ASCII و EBCDIC با هم سازگار نیستند. برای تبادل اطلاعات بین مین فریم ها و سیستم های ویندوز، لایه نمایش باید داده ها را از ASCII به EBCDIC و بالعکس تبدیل کند.

همراه با تبدیل ساده داده ها از یک کد به کد دیگر، لایه نمایش میتواند تکنیک های خاص فشرده سازیرا روی داده ها اعمال کند تا بایت های داده کمتری جهت نمایش روی شبکه فرستاده شود. در سوی دیگر انتقال، همین لایه داده ها را از حالت فشرده خارج میسازد.

لایه نمایش همچنین میتواند داده ها را قبل از فرستادن روی شبکه، رمزگذاری کند و در سوی دیگر، عمل رمزگشایی را با تکنیک های بسیار خاص انجام دهد که بهترین کارآگاهان دنیا نیز قادر به کشف رمز آن نیستند.

لایه کاربردی

بالاترین لایه مدل OSI، لایه کاربردی است که با تکنیک هایی سروکار دارد که برنامه های کاربردی برای ایجاد ارتباط با شبکه از آنها استفاده میکنند. نام این لایه کمی گیج کننده است. برنامه های کاربردی مانند Microsoft Office یا QuickBooks بخشی از لایه کاربردی نیستند. این لایه رابط برنامه نویسی ارائه میکند که برنامه های مانند آفیس از آنها برای درخواست سرویس شبکه استفاده میکنند.

تعدادی شناخته شده ترین پروتکلهای لایه کاربردی عبارتند از :

-          DNS (سیستم نام دامنه) برای تبدیلات دامنه های اینترنت

-          FTP (پروتکل انتقال فایل(برای انتقال فایل 

-          SMTP (پروتکل ساده انتقال پستی) برای e-mail

-          SMB (قطعه پیغام سرور) برای اشترام فایلهای در شبکه ویندوز 

-          NFS (سیستم فایل شبکه) برای اشتراک فایل در یونیکس 

-          Telnet برای شبیه سازی ترمینال 

دنبال کردن پکت در لایه ها

داده ها، سفر خود را هنگامی آغاز میکنند که کاربر برنامه کاربردی داده را به کامپیوتری دیگر روی شبکه ارسال میکند. داده از طریق رابط لایه کاربردی مانند SMB، وارد شبکه میشود. سپس داده به مسیر خود ادامه میدهد. در این مسیر، پروتکلهای موجود در هر لایه داده را با افزودن اطلاعات آغازین، تبدیل داده به قالب های مختلف، ترکیب پکت ها برای ایجاد یک پکت بزرگتر و ... تغییر میدهند. وقتی داده به لایه فیزیکی رسید، واقعاً روی رسانه شبکه قرار گرفته است (همان کابل) و به کامپیوتر مقصد فرستاده میشود.

هنگامی که کامپیوتر دریافت کننده داد ها را دریافت کرد، داده ها راه رفته را بر میگردند و پروتکل های هر لایه روی آنها اعمال میشود. با برعکس شدن تمام مسیر طی شده و اعمال انجام شده، عمل انتقال داده ها جهت پردازش به پایان رسیده است.

 

 

 


برچسب‌ها:

 
لینک دوستان
دیگر موارد