وبلاگی برای دوست‌داران کامپیوتر
مبانی شبکه ۱۸
جمعه ۱٧ آذر ۱۳۸٥ ساعت ٤:٤٩ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست علی اسماعیلی | ( نظرات )

مجموعه پروتکلهای TCP/IP

TCP/IP، پروتکلی است که اینترنت بر اساس آن بنا نهاده شده است، و در واقع یک پروتکل واحد نیست بلکه مجموعه ای از پروتکل های مرتبط به هم است. TCP حتی از اترنت نیز قدیمی تر است. این پروتکل در سال 1969 توسط دپارتمان دفاع ارائه شد. در حال حاضر، نیروی کاری مهندسی اینترنت، یا IETF، مدیریت مجموعه پروتکلهای TCP/IP را بر عهده دارد.

مجموعه TCP/IP بر اساس مدل چهار لایه شبکه مشابه هفت لایه مدل OSI بنا نهاده شده است. پایین ترین لایه مدل، لایه رابط شبکه است که با لایه های فیزیکی و اتصال داده در مدل OSI همسان است. TCP/IP میتواند روی طیف وسیعی لز پروتکل های لایه رابط شبکه اجرا شود که اترنت یا پروتکل هایی مانند توکن رینگ یا FDDI از این جمله اند.

لایه کاربردی مدل TCP/IP با سه لایه بالایی مدل OSI مرتبط است. مهمترین پروتکلهای این بخش نیز HTTP، FTP، Telnet، SMTP، DNS و SNMP میباشند.

IP

IP، که اختصار عبارت پروتکل اینترنت است، یک پروتکل لایه شبکه  است که مسئول جابجایی داده ها به ابزارهای شبکه است. پروتکل IP بجای آدرس فیزیکی، از آدرس های IP منطقی برای مراجعه به ابزارهای گوناگون استفاده میکند. پروتکلی بنام ARP (پروتکل وضوح آدرس) مسئول تبدیل آدرس های IP به آدرس های MAC معادل است.

چون آدرسهای IP از یک بخش شبکه و یک بخش میزبان تشکیل شده اند، IP پروتکلی قابل مسیردهی است. در نتیجه، IP میتواند در صورت عدم حضور میزبان روی شبکه فعلی، پکت را به شبکه دیگری هدایت کند. (توانایی مسیردهی پکت ها بین شبکه ها، مبین نام IP میباشند. یک اینترنت، یک سری از شبکه هاست که توسط TCP/IP متصل شده اند و میتوان با مسیردهی به آنها دسترسی پیدا کرد).

TCP

TCP، که اختصار عبارت پروتکل کنترل انتقال است، پروتکل اتصال محور در لایه انتقال است. TCP به یک ابزار این امکان را میدهد تا با اطمینان پکت ها را به ابزارهای دیگر روی همان شبکه یا شبکه ای دیگر ارسال کند. TCP اطمینان حاصل میکند که هر پکت در صورت امکان به مقصد خود برسد. این کار با ایجاد ارتباط با ابزار مقصد و سپس ارسال پکت انجام میشود. اگر پکت وارد نشود، TCP دوباره پکت را ارسال میکند. ارتباط هنگامی بسته میشود که پکت مورد نظر با موفقیت به مقصد برسد و با خطایی غیرقابل اصلاح رخ دهد.

بسیاری از پروتکلهای معروف لایه کاربردی براساس TCP میباشند. برای مثال، هنگامی که کاربری کاوشگر اینترنت خود را باز کرده و درخواست یک صفحه میکند، کاوشگر از HTTP برای ارسال درخواست توسط TCP به وب سرور استفاده میکند. هنگامی که وب سرور درخواست را دریافت کرد، از HTTP برای ارسال صفحه وب درخواستی به کاوشگر و باز از طریق TCP استفاده میکند. سایر پروتکلهای لایه کاربردی که از TCP استفاده میکنند میتوان Telnet، FTP و SMTP را نام برد.

UDP

پروتکل داده نمای کاربر (UDP) پروتکل بدون ارتباط لایه انتقال است و هنگامی مورد استفاده قرار میگیرد که وجود یک اتصال مورد نیاز نباشد. پس از اینکه UDP پکتی را روی شبکه قرار داد (توسط پروتکل IP)، دیگر کاری به آن ندارد. UDP هیچ تضمینی در مورد ورود پکت به مقصد ندارد. بسیاری از برنامه های کاربردی که از UDP استفاده میکنند، فقط منتظر پیغام تایید دریافت از سوی مقصد در مدت زمان معینی می مانند و در صورت عدم دریافت این پیغام یا پکت دوباره ارسال میشود و یا عملیات متوقف میشود.

قطعاً بهترین پروتکل لایه کاربردی که از UDP استفاده میکند، DNS است. هنگامی که برنامه ای نیاز  به دسترسی به نام دامنه ای مانند www.vc4p.com را دارد، DNS یک پکت UDP را به سرویس دهنده DNS میفرستد تا دامنه را جستجو کند. هنگامی که سرور دامنه را پیدا کرد، آدرسIP مربوط به دامنه را در قابل یک پیغام UDP دیگر، برمیگرداند

 

 


برچسب‌ها:

 
لینک دوستان
دیگر موارد