وبلاگی برای دوست‌داران کامپیوتر
مبانی شبکه ۲۳
جمعه ۱٧ آذر ۱۳۸٥ ساعت ٤:٥٤ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست علی اسماعیلی | ( نظرات )

کابل شبکه

میتوانید یک شبکه اترنت را با استفاده از دو نوع مختلف کابل راه اندازی کنید : کابل کواکسیال که تقریباً همان کابل آنتن تلویزیون است، یا کابل جفت تابیده که مانند کابل تلفن است. کابل جفت تابیده گاهی بنام UTP یا 10BaseT نیز شناخته میشود. انتخاب سوم عدم استفاده از کابل شبکه و استفاده از شبکه های بیسیم به جای کابلی است.

کابل کواکسیال

 

نوعی از کابل که زمانی برای شبکه های اترنت بسیار کاربرد داشت، کابل کواکسیال است که گاهی کابل Thinnet یا کابل BNC نامیده میشود. کابل کواکسیال فقط در سرعت 10 مگابیت کار میکند و در شبکه های جدید بسیار کم مورد استفاده قرار میگیرد. با این حال، شبکه های قدیمی بسیاری می بینید که از این طریق کار میکنند.

چند نکته در مورد کابل کواکسیال :

-          شما میتوانید Thinnet را با استفاده از استفاده از یک اتصال پیچشی به رابط BNC متصل کنید.

-          با کابلهای کواکسیال، کامپیوتر خود را بصورت نظیر به نظیر و با توپولوژی خطی به هم متصل میکنید.  در هر کامپیوتر یک رابط T نصب میشود  و دو انتهای کابل شبکه به آن متصل میشود. 

-          یک اتصال خاص بنام ترمیناتور برای هر انتهای کابل کواکسیال مورد نیاز خواهد بود. ترمیناتور باعث میشود تا داده ها در انتهای آزاد کابل خنثی شوند و باصطلاح روی زمین نریزند. 

-          طول کابل از یک ترمیناتور به ترمیناتور دیگر سگمنت نامیده میشود. حداکثر طول سگمنت Thinnet حدود 200 متر است (در عمل 185 متر). میتوانید تا 30 کامپیوتر روی سگمنت داشته باشید. برای داشتن کامپیوترهای بیشتر باید از سگمنت های جداگانه استفاده کنید و از دستگاهی بنام تقویت کننده (تکرارکننده) نیز برای اتصال سگمنت ها استفاده کنید. 

-          با اینکه کابل کواکسیال مشابه کابل آنتن تلویزیون است، ولی کمی با آن متفاوت است و این دو کابل مقاومت های متفاوتی دارند. پس به خاطر ارزان بودن کابل آنتن از آن استفاده نکنید چون جوابگوی شبکه نخواهد بود. 

کابل جفت تابیده

 

محبوب ترین نوع کابل که امروزه مورد استفاده قرار میگیرد، کابل جفت تابیده یا UTP است. U به مفهوم بدون حفاظ استفاده میشود، ولی این کابل را جفت تابیده بدون حفاظ نمی نامند و فقط جفت تابیده کافی است. کابل UTP ارزانتر از کابل کواکسیال است و بازدهی بهتری دارد و بسیاری از ساختمان های جدید، دارای سیمکشی کابل جفت تابیده جهت استفاده از امکانات مختلف آن مانند سیستم های تلفن مودمی میباشند.

هنگامی که شما از کابل UTP جهت ساخت شبکه اترنت استفاده میکنید، کامپیوترها را بصورت آرایش ستاره ای قرار میدهید.  در مرکز این ستاره، ابزاری بنام هاب قرار میگیرد. بسته به مدل هاب، شما این امکان را دارید که از 4 تا 24 کامپیوتر را با استفاده از کابل جفت تابیده به هم متصل کنید.

یکی از مزایای آرایش ستاره ای UTP این است که اگر یک کابل مشکل داشته باشد، فقط کامپیوتری که با آن کابل شبکه شده، تحت تاثیر قرار میگیرد و بقیه شبکه به کار عادی خود ادامه میدهد. با کابل کواکسیال، کابل خراب کل شبکه را تحت تاثیر قرار میدهد.

جزئیات دیگری که باید در مورد کابل کشی جفت تابیده بدانید از این قرار است :

-          کابل UTP بصورت جفت هایی از سیم تابیده به یکدیگر است و چند جفت به این حالت درون یک پوشش بیرونی قرار میگیرند. اترنت از دو یا چهار جفت از این سیم ها استفاده میکند. تعداد جفت های درون این کابل متفاوت است، ولی معمولاً بیش از دو جفت است.

-          کابل UTP در درجه های مختلف با عنوان Category عرضه میشود. برای شبکه، کابل پایین از درجه 5 استفاده نکنید. کابلهای درجه پایین ارزانترند، ولی قابلیت پشتیبانی شبکه های پرسرعت را نخواهند داشت.

-          معادل حرفه ای تر عبارت Category 5 ،  Cat 5 است. 

-          کابلهای Cat5 برای سرعت 100Mbps بسیار مناسبند، ولی برای شبکه های گیگابیت، باید از کابلهای Cat5e یا Cat6 استفاده کنید. 

-          اتصال کابل UTP مانند اتصال تلفن معمولی است ولی کمی بزرگتر. اتصالات UTP را RJ-45 مینامند. 

-          مانند کابلهای Thinnet، کابلهای UTP نیز بصورت آماده و در اندازه های از پیش تعیین شده فروخته میشوند. نصب اتصالات RJ-45 روی کابل UTP بسیار ساده تر از نصب کابل کواکسیال است. ابزار مورد نیاز برای نصب RJ-45 روی کابل را کریمپر مینامند. 

-          حداکثر طول کابل مجاز بین هاب و کامپیوتر 100 متر میباشد. 


برچسب‌ها:

 
لینک دوستان
دیگر موارد