وبلاگی برای دوست‌داران کامپیوتر
شبکه بندی وايرلس (بی سيم) ۵
یکشنبه ۱٩ آذر ۱۳۸٥ ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ | نوشته ‌شده به دست علی اسماعیلی | ( نظرات )

حالت زيرساخت

وقتي يك شبكه بي سيم را نصب ميكنيد كه داراي يك نقطه دسترسي است، در واقع شبكه اي در حالت زيرساخت ايجاد ميكنيد. اين حالت زيرساخت ناميده ميشود چون نقطه دسترسي يك زيرساخت دائمي براي شبكه بوجود مي آورد. نقاط دسترسي در محل هاي فيزيكي ثابتي نصب ميشوند و بدين ترتيب شبكه داراي مرزهاي تقريباً ثابتي ميشود. هرگاه يك كامپيوتر قابل حمل وارد محدوده نقطه دسترسي شود، ميتواند به شبكه متصل شود.

 

شكل 1 -  يك نقطه دسترسي بي سيم يك شبكه بي سيم را به يك شبكه سيمي متصل كرده است.

يك نقطه دسترسي و تمام كامپيوترهاي بي سيمي كه به آن متصل ميباشند، بنام مجموعه سرويس پايه يا BSS شناخته ميشوند. هر BSS توسط معرف مجموعه سرويس يا SSID تعريف ميشود. هنگامي كه شما يك نقطه دسترسي را پيكربندي ميكنيد، SSID‌ مورد نظر خود را مشخص ميكنيد. SSID معمولاً يك نام معمولي مانند wireless است و يا اينكه ميتواند هر نامي باشد كه شما در نظر داريد. برخي از نقاط دسترسي از آدرس MAC بعنوان SSID استفاده ميكنند.

WAP هاي چندكاره

نقاط دسترسي بي سيم معمولاً داراي امكانات داخلي ديگري نيز ميباشند. براي مثال، برخي از نقاط دسترسي داراي سويچ يا هاب اترنت داخلي هستند و بيش از يك درگاه RJ-45 مي باشند. برخي ديگر نيز داراي روتر فايروال هاي DSL ميباشند كه به شما امكان اتصال به اينترنت را ميدهد. براي مثال، در شكل زير يك روتر نقطه دسترسي بي سيم Linksys BEFW11S4 را مشاهده ميكنيد. اين دستگاه ارزان قيمت حدود 55 هزار توماني داراي امكانات زير است :

-          يك نقطه دسترسي بي سيم 802.11b كه امكان اتصال كامپيوتر نوت بوك و كامپيوتر روميزي را بدون نياز به كابل كشي ايجاد ميكند.

-          يك سويچ 10/100MHz چهار پورته كه ميتوانم تا 4 كامپيوتر را از طريق آن به كمك كابل جفت تابيده به هم متصل كنم.

-          يك روتر DSL/Cable كه ميتوان آنرا به مودم كابلي متصل كرد. بدين ترتيب كامپيوترهاي روي شبكه ميتوانند به اينترنت متصل شوند.

پوشش دهي

ميتوانيد با استفاده از دو يا چند نقطه دسترسي وايرلس، يك شبكه بي سيم بزرگ ايجاد كنيد كه كامپيوترهاي و كاربران را در نواحي مختلف تحت پوشش شبكه بي سيم قرار دهد. هنگامي كه كاربر از برد يك نقطه دسترسي خارج ميشود، نقطه دسترسي ديگري كاربر را پيدا ميكند و بدون اينكه در سرويس شبكه كاربر وقفه اي ايجاد شود، كار ميكند.

براي نصب دو يا چند نقطه دسترسي براي پوشش،  بايد WAP‌ ها را بدقت جايگذاري نماييد، بطوريكه تمام نواحي اداره يا ساختماني كه شبكه شده است در محدوده حداقل يكي از WAP ها باشد. سپس، فقط كافي است اطمينان حاصل كنيد كه تمام كامپيوترها و نقاط دسترسي از يك SSID و كانال واحد استفاده ميكنند.

دو يا چند نقطه دسترسي كه به منظور ايجاد پوشش متصل شده اند، همراه با تمام سيستم هاي متصل به شبكه بنام مجموعه سرويس گسترده يا ESS ناميده ميشوند. نقاط دسترسي موجود در ESS معمولاً به شبكه هاي سيمي متصلند.

يكي از محدوديت هاي موجود پوشش اين است كه هر نقطه دسترسي در ESS بايد روي زيرشبكه TCP/IP يكساني با ديگران باشد. بدين ترتيب، كامپيوتري كه از يكي از نقاط دسترسي به ديگري درون ESS‌ ميرود، آدرس IP‌خود را حفظ ميكند. اگر نقاط دسترسي داراي ماسك هاي زيرشبكه متفاوتي باشند، كامپيوتر در حال انتقال بايد آدرس IP خود را عوض كند.


برچسب‌ها:

 
لینک دوستان
دیگر موارد