وبلاگی برای دوست‌داران کامپیوتر
شبکه بندی وايرلس (بی سيم) ۶
یکشنبه ۱٩ آذر ۱۳۸٥ ساعت ۸:٥٩ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست علی اسماعیلی | ( نظرات )

پل بندي بي سيم

استفاده ديگر از نقطه دسترسي بي سيم براي جداكردن زيرشبكه هايي كه قادر به ارتباط راحت با يكديگر نيستند، از طريق پل است. براي مثال، فرض كنيد كه شما دو ساختمان اداري داريد كه حدود 15 متر از هم فاصله دارند. براي كابل كشي از يك ساختمان به ساختمان ديگر، بايد از كابل زيرزميني استفاده كنيد كه بسيار گرانقيمت است. چون ساختمان ها بسيار نزديك هستند، پس ميتوانيد به كمك يك جفت نقطه دسترسي بي سيم آنها را به هم وصل كنيد و پل بي سيم ايجاد كنيد. يكي از نقاط دسترسي را به شبكه اول متصل كرده و ديگري را به شبكه دوم متصل ميكنيم. سپس هردو نقطه دسترسي را طوري پيكربندي ميكنيم كه از يك SSID و كانال منفرد استفاده كنند.

 

شبكه هاي ad-hoc

يك نقطه دسترسي بي سيم براي نصب يك شبكه بي سيم ضروري نيست. هرگاه دو يا چند دستگاه بي سيم در محدوده يكديگر قرار گيرند، ميتوانند به هم متصل شده و يك شبكه ad-hoc‌ را ايجاد كنند. براي مثال، اگر شما و چند نفر از دوستانتان كامپيوترهاي قابل حملي داشته باشيد كه دراي كارت شبكه بي سيم 802.11g باشند، ميتوانيد به كمك شبكه بندي ad-hoc‌ با هم ارتباط برقرار كنيد.

تمام كامپيوترهاي داخل محدوده ميتوانند با هم شبكه شوند كه مجموعه سرويس پايه مستقل يا IBSS ناميده ميشوند.

 

پيكربندي يك نقطه دسترسي بي سيم

نصب فيزيكي يك نقطه دسترسي بي سيم بسيار ساده است. كافي است آنرا از بسته بندي خارج كرده و آنرا به برق وصل كنيد و سپس كابل شبكه را به آن متصل كنيد.

پيكربندي نرم افزاري براي نقطه دسترسي نياز به كار بيشتري دارد، ولي آنقدر ها هم پيچيده نيست. اين كار معمولاً به كمك يك رابط وب انجام ميشود. براي رفتن به صفحه پيكربندي نقطه دسترسي، بايد آدرس IP نقطه دسترسي را بدانيد. سپس كافي است اين آدرس را در نوار آدرس كاوشگر خود از هر كامپيوتر دلخواهي روي شبكه تايپ كنيد.

نقاط دسترسي چندكاره معمولاً سرويس هاي DHCP و NAT را براي شبكه ارائه ميكنند و جايگزين روتر دروازه شبكه ميشوند. در نتيجه، معمولاً داراي يك آدرس IP خصوصي هستند كه آغاز يكي از آدرسهاي خصوصي IP اينترنت مانند 192.168.0.1  يا 10.0.0.1 ميباشند. در اين مورد ميتوانيد به راهنماي همراه دستگاه مراجعه كنيد.

نكته : اگر يك نقطه دسترسي چندكاره داريد كه هم نقطه دسترسي بي سيم شما و هم روتر اينترنت است و نميتوانيد آدرس IP آنرا به خاطر بياوريد، كافي است دستور IPCONFIG‌ را در خط فرمان اجرا كنيد. در خروجي اين دستور آدرس Default Gateway بايد IP نقطه دسترسي شما باشد.

 

گزينه هاي پيكربندي ابتدايي

در صفحه پيكربندي گزينه هاي پيكربندي زير كه البته بستگي به كارآيي هاي نقطه دسترسي دارند، نمايش داده ميشوند. با اينكه اين گزينه ها مخصوص يك دستگاه خاص هستند، ولي بسياري از نقاط دسترسي از گزينه هاي مشابهي استفاده ميكنند.

 

Enable/Disable : عملكرد نقطه دسترسي بي سيم را فعال يا غيرفعال ميكند.

SSID : معرف مجموعه سرويس كه براي معرفي شبكه بكار ميرود. بسياري از نقاط دسترسي داراي پيش فرض هاي معروفي هستند. ميتوانيد با تغيير اين نام از پيش فرض به نام مورد نظر خودتان، امنيت شبكه را افزايش دهيد. البته اين كار شما را فقط از دست هكرهاي سطح پايين حفظ ميكند. وقتي هكري پيشرفت كند، پي ميبرد كه حتي نامتعارف ترين SSID ها هم براحتي قابل كشف ميباشند. پس بايد به راهكارهاي امنيتي ديگري بيانديشيم.

Allow broadcast SSID to associate? : ارسال دوره اي SSID از طريق نقطه دسترسي را غيرفعال ميكند. بطور عادي، نقطه دسترسي SSID خود را بطور متناوب پخش ميكند تا ابزارهاي بي سيم كه وارد محدوده ميشوند، آنرا شناسايي كنند و ملحق شوند. براي داشتن شبكه ايمن تر، ميتوانيد اين عملكرد را غيرفعالي كنيد. پس يك كلاينت بي سيم بايد SSID شبكه را بداند تا بتواند به آن ملحق شود.

Channel : امكان انتخاب يكي از 11 كانال را جهت پخش به شما ميدهد. تمام نقاط دسترسي و كامپيوترهاي شبكه بي سيم بايد از يك كانال واحد استفاده كنند. اگر ديديد كه شبكه شما گاهي ارتباط خود را از دست ميدهد، كانال ديگري را امتان كنيد. تعويض كانال همچنين روش خوبي براي مجزا نگهداشتن شبكه هاي نزديك به هم است.

WEP – Mandatory or Dsiable :‌ به شما اين اختيار را ميدهد كه از يك پروتكل امنيتي بنام حريم برابربا كابلي استفاده كنيد.


برچسب‌ها:

 
لینک دوستان
دیگر موارد